Astrid Hermes (1969) is gefascineerd door het lichaam en de taal die het spreekt. In de serie Bodylanguage geven de beelden inzicht in emoties van het lichaam door middel van vorm en verandering. Het lichaam communiceert door middel van emoties en kan associaties oproepen met verschillende gemoedstoestanden zoals schaamte, angst of haat. Het gezicht als invulling van de identiteit van het individu is hierbij van ondergeschikt belang en wordt dan ook niet getoond. De afwezigheid van de hoofden van de vrouwelijke modellen accentueert de houding en daarmee de zeggingskracht van de figuren.