Jorge Heredia (1958) maakt speciaal voor Noorderlicht 1997 een installatie, waarin persoonlijke beelden en religieuze symboliek centraal staan. In een afzonderlijke ruimte zijn om een centraal punt dat bestaat uit onder andere zand, stenen en kaarsen, foto's en handgeschreven gedichten gehangen. In veel gevallen is er sprake van een onscherpte in de beelden, waardoor deze een mysterieuze lading krijgen. Ook het gebruik van het licht draagt hiertoe bij. Het afgebeelde lijkt een ondergeschikte rol te spelen.

In El Sacrificio, het offer, wordt de sfeer van een mystiek ritueel opgeroepen door het gebruik van kaarsen, wierook en muziek. Heredia probeert deze sfeer zo optimaal mogelijk te maken, teneinde de toeschouwer een soort verheffing te laten ervaren door middel van zijn beelden. Dit laatste is een belangrijk element in zijn werk. "Ik probeer in mijn werk de uiterste synthese te bereiken. Mijn werk kan worden samengevat als een zoektocht, met het doel de fotografie terug te voeren tot haar essentie: het licht."