Bill Burke (1943) maakte (en maakt) vele reizen naar Cambodja. Mine Fields is een zeer persoonlijk, 'dagboekachtig' verslag hiervan, als een fotografisch psychodrama. Veel beelden refereren aan de nu nog zichtbare gevolgen van de oorlog die er plaats vond. Burke wil geen oordeel geven over de situatie, maar ons erop wijzen dat daar nog steeds iets aan de hand is, ondanks het feit dat het land voor de media niet interessant genoeg meer is. Hij probeert door Cambodja te fotograferen, uit te vinden wat daar gaande is en registreert hoe men daar leeft en wat hun zorgen zijn: "Een fotograaf is geen soldaat of vluchteling, hij is een toeschouwer die een situatie probeert te laten zien en als dat mogelijk is ook toont hoe dat voelt..."