Met zijn opeenvolgende zelfportretten illustreert de Hongaarse kunstfotograaf Gábor Attalai op een symbolische manier de waanzin van het functioneren in een communistisch systeem. De standaardsituatie in communistisch landen wordt volgens Attalai gekenmerkt door een verstikkend tekort aan vrijheid en de ideologische 'dialoog' die communistische regimes met hun onderdanen proberen aan te gaan. Vanwege het eenzijdige karakter van die zogenaamde dialoog is deze per definitie gedoemd te mislukken. De regimes zijn immers toch niet geïnteresseerd in de opvattingen van hun burgers: ze proberen slechts hun eigen mening als zijnde de waarheid op te leggen. Wie in een communistisch systeem niet gek wil worden, moet doen alsof hij dat wel is, stelt Attalai.

Gábor Attalai (Hongarije, 1934) is behalve fotograaf industrieel vormgever en beeldend kunstenaar.